JINHA

HABER MERKEZİ – Yaklaşık iki ay önce akrabası A.Ç’nin tecavüzüne uğrayan H.İ sessizliğini bozdu. Davanın ilk duruşmasını geride bırakan H., sessizliğini bozarak bir mektup yazdı. 16 yaşında H.İ, “Şimdi kendim için adalet istiyorum. Sesime ses verin” dedi.

İki ay önce akrabası A.Ç’nin tecavüzüne uğrayan kızı H.İ için ‘Kızım İçin Adalet İstiyorum’ adı altında imza kampanyası başlatan baba Ahmet İ.’nin yaptığı suç duyurusu üzerine gözaltına alınıp tutuklanan, 9 gün sonra ise serbest bırakılan A.Ç’nin yargılandığı dava 7 Mayıs’ta Denizli’de görüldü. Sanık A.Ç’nin tutuksuz yargılanmasına karar veren mahkemenin kararı, Kızım İçin Adalet İstiyorum Platformu ve kadın kurumları tarafından tepkiyle karşılandı. Dava 3 Temmuz 2013 tarihine ertelendi. Bütün bu seslerin arasında sessiz kalan H., yazdığı mektupla “hiç tanımadığı insanlar”a seslendi. Ahmet İ., sosyal paylaşım siteleri üzerinden kızı H.İ’nin mektubunu paylaştı. 16 yaşında H.İ, “Şimdi kendim için adalet istiyorum. Sesime ses verin” dedi.

“Merhaba hiç tanımadığım insanlar ve babam.

Sizler beni babamın ‘Kızım İçin Adalet İstiyorum’ çığlığı ile tanıyorsunuz.

Ben H.İ

Hikayemi internetten, gazetelerden haberlerden dinlediniz. Sizlerle beraber ben de tekrar tekrar dinledim, okudum, bazen anladım, bazen eleştirilere anlam veremedim ama dinledim. Ben sustum babam konuştu. Sesim, nefesim, çığlığım oldu babam.

Bu defa babam konuşmasın, babam anlatmasın ben anlatayım yaşadıklarımı hissettiklerimi.

Ben H.İ

Yaşım 14-15. Yaşadıklarım yaşımdan büyük. Yaşıtlarım gibi oyun hikayelerim, okul anılarım, doğum günü hatıralarım yok artık! Silindi aklımdan. Rüyalarımda olan ne varsa bir gecede silindi gitti. Yaşımdan büyük yaşadıklarım, hatırladıklarım artık. Yarın 7 Mayıs ve benden çok babamın mahkemesi var. Benim yaşımdan da küçüktü N.Ç. Gördüm, okudum, baktım, korkuyorum. Şimdi babamın çığlığı yetecek mi beni kurtarmaya?

Davama bakacak hakimlerin kızları var mıdır bilmem. Yoksa bile kız yeğenleri vardır. Diliyorum bir an için bakmışlardır onların yüzüne ancak öyle anlarlar belki ne yaşadığımı.

Çok tuhaf. Ben bir öğrenciydim. Ödev yapmam gereken bir saatte tanımadığım insanlara mektup yazıyorum. En çok edebiyat öğretmenim okusun isterdim. Acaba kompozisyon değerlendirmesine alsaydı mektubumu, kaç verirdi bana.

Ben H.İ

Hiç bilmediğim bir yasayla o korkutucu gecede yaşadığım şeyin ardından, yaşımın bir gecede 16-17 olduğu, rızamın olduğunu söyleyen yasalar ve amcalar. Bir gecede büyüdüm demek ama benim daha okulum bitmedi. Oyunlarım yarıda kaldı. Nasıl büyüttünüz beni? Nasıl karar verdiniz büyüdüğüme. Boyum da aynı benim, saçım da uzamadı ki. Nasıl büyüdüm ben bir gecede. Bana da söyleyin, nasıl büyüdüm. Nasıl büyütünüz beni.

Ben H.İ

Yaşından büyük cümleler kurmayı öğrendim rezil bir gecede

Benim için açılan internet sayfalarında tanımadığım insanların elinde 'H.İ için adalet istiyoruz' yazılı bir kağıtla çekilmiş resimler gördüm. Birinde ‘Asla Yalnız Yürümeyeceksin’ yazıyordu. Okuyunca aklıma direk babam geldi. Evet o varsa yalnız değilim ve sizler hiç tanımadığım insanlar annelerim, ablalarım, abilerim ve babam, babalarım…

Sizler de… ve daha niceleriniz.

Ben H.i

Bugüne kadar babamın adalet istediği kızı.
Ben H.İ 'aaaa bu o mu' diye yüzüme anlamadığım bir bakışla baktıkları kızım. Evet o benim.
Babası Ahmet İ.'nin 'Kızım için adalet istiyorum' diye ortalığı tırnakladığı kızı. Evet o benim.

Ben H.İ

Annesiyle okula, sinemalara gitmesi gerekirken karakollara, hastanelere, mahkemeye, avukatlara gitmek zorunda bırakılan. Evet işte o benim. Doğru tanıdınız, bildiniz.
Ama bilmediğiniz; geceleri korkuyla uyuyamadığım, artık öğrenci olmadığım, artık hep yaşımdan daha büyük görüldüğüm…
Evet ben H.İ bugüne kadar babasının ‘Kızım İçin Adalet İstiyorum’ dediği kızı.
Şimdi ben H .İ, kendim için ADALET İSTİYORUM SESİME SES VERİN”

(gk)